آشنای با شعرای بختیاری
شاهکار داراب افسر با عنوان خدائیه
اي كه روزيَ همه خلق ز انبار ِ تونِه
آسمونها و زمين كِرده كردار ِ تو نه ِ
ئي همه نقش و نگاري كه مِنِه دنيا هِد
همه از پرتو يك جلوه ديدار ِ تو نه ِ
اَفتو و ئي همه نوري كه اِتاو ِه به زَمين
مختصر ذره اي از تابش رخسار ِ تو نه ِ
ئي همه آو كه به دريا چو’نو هيِِ موج اِزَنه
چكه اي از كَرَم آور گهربار ِ تو نه ِ
عاقلون هر چه ’كنِن فكر و اِبالِن به ’خوسون
اشتباه كِردنِه ’پاي ، جمله ز افكار تو نه ِ
هر كه رَهد از پي ِ مقصور و به مقصود رسيد
’او َنَرهد و َنَرسيده ’يوز ِ رفتار ِ تو نه ِ
هر حكيمي كه دوا داد و مريضِس خو، اِبيد
’او دواها همه از قيطي عطار ِ تو نه ِ
هر چه فردوسي و سعدي و نظامي ’گودِنه
همه سون اِز اثر ِ طبع ِ ’درَربار ِ تو نه ِ
پيراِبون خلق و همه سال تفاوت اِ’كنِن
غير ذات تو كه امسال ِ تو چي پار ِ تونه ِ
عرش ِ فرش كِردي و قِيلون ِ نِهاري ’گرَِلو
هر چه ’ورمون اِ’كنِن ’پاي همه آزار تو نه ِ
’گدييِه كِردمِه مختار، تو نه ِ ’ور’خو و بد
نيكنم’ زِت ’مو قبول ’يوسرو’يودار ِ تونه ِ
هر چه مو فكراِ’كنم ’پاك همه بر عكس اِبوون
كي به يَكسون اِزنِه ؟ ’پاي ’يو ز دربار تو نه ِ
هر شَر و شور به دنيا مِنِه مخلوقت اِبو
اِزَنيم يا اِ’كشيم پاك همه سون كارتونه
خان ِ چنگيز كه دنيانه ِ سر اِز ته ’رفتَي
هر چه بد كِرد بِه مردم همه وادار ِتونه ِ
شاه تيمور كه مشهور به خين ريزي بيد
كمترين بنده اي اِز مردم ِ تاتار تونه ِ
يه نفر كِي اِتَرِس ئي همه آ’دم بِكشِه ؟
او نَكشت ، دست ِتوبيد ، قدرت ِ قهار ِ تونه ِ
وَنديه جنگ اروپا و تَپِستي تَه ِ عرش
هر چه ’مردِن مِنِه جنگ خين ِ همه بار ِ تو نه ِ
وَنديه چنگ اروپا و تَپِستي تَه ِ عرش
هر چه ’مردِن مِنِه جنگ خين ِ همه بار ِ تو نه ِ
نيگو’هم كه ، زِ عربها به عجم ها چه رسي
همه دونِن كه چه بيد چونكه ’هوشاهكار تونه ِ
هر رسولي اِفِرِستي و كتابي داره
يا ’كرِت يا’كرِ گَو’ت يا كه جلودار ِ تو نه ِ
آ’دمِه گول اِزَني و اِ’كونيس ’ور مِنِه باغ
اِنِهي تِرد بريشِس كه يو دي، وار ِ تو نه ِ
آبِر’وسِه اِبَري سي دو سه كَپ گَندم و جو
سي چه گندم نخورِه پَس ’يوچه سركار ِ تو نه ِ
هو كه شيطونِه و ئي گولِ به آ’دم زِيدِه
گوش و ’نفتِس بكَنَي خوس ’دزَ بازار تو نه ِ
باغِتِه ’رفت به َيه شَو و ’گر’هد از چنگِت
ميل ِ ’خت بيد كه بَرِه َارنه گرفتار تو نه ِ
’گديه ِ روز قيامت زِ ’لر اِ’خوم ’مو حِساو
تو چه داديس؟ ’هو چه داره؟ چه بدهكار ِ تو نه ِ
’كر َ يارونه ِ اتومبيل ’سواري دادي
منكر بيدِنِته ، ’لر كه طرفدار ِ تو نه ِ
حق تو داري بكني هر چه به دنيا بِخويي
چون همه بيد و نَبيد زِنده زِ پِندار ِ تو نه ِ
هر بنايي كه بسازِن همه ويرون اِبوهه
غير پاينده فقط گنبد دوار ِ تو نه ِ
افسر ئي فخر بَسِه سي تو كه بعد اِز مرگت
اسم ’لر تا به ابد زنده ز اشعار تو نه ِ
ديديس اَيَر - بَنگِس بكن - حرف واس بزن - ’كربِس بگو
در موچِمه ؟ مَر’مواِرم ؟ ’يو اِكَشِه او سارمِه
اي ’دو دَر ِ بهتر ز ماه - مِينا بِنَوش ِ تي سياه - اي مظهر نور الاه
اي شوخ و شنگ ِ بيوفا - عاشق كشي بدرَسميِه - حيف ِ ز تو مَهنِه بجا
شَو از غروبون تا سحر هي اِزَ’نم ’ور حلقه در - هي اِ’كنم ’ور خاك سَر
شايد كه او يا به مَيَر - يك ذره از حالم خبر - اي بخت بد تا كي به خَو
اي ناله پَ تا كي اَثر ؟
نصف ِ دل ِ اَنجيد و رَد - از لَو نمك پاشيد و رَد - زجر مونِه فهميد و رَد
ئي بيوفا كافر دِله - ديدين چطور خنديد و رَد ؟
عاشق چه دونه جون چِنِه ؟ مذهب چِنِه ؟ - ايمون چِنِه ؟
خورد و خوراك و نون چِنِه ؟
غزل به زبان بختياري
كجِي زلف ِ كج ِ يار ز كج كاريسِه
’دهدَر ِ ، دل اِبَره گَويو ز دلدار ريسِه
دوش رَهدم كِل مال ، ريسِه بيينم فوري
سَي ِ ’هش كرد و ’گرهد ، ’كر ، ’و ز طراريسِه
گِلِه كِردم ’مو به داس سَي نِه نَبَست ’دهدَر ِ تو
’گد: فرينازِ اِ’گوي ؟ ’كر، ’يو ز غمخواريسِه
وقتي عاشق اِكشه خط اِكَشه ’ور ديوار
روزي صد خط اِكَشه خط خطا كاريسِه
’گدمِس بوسه بده كَچومِه جَرنيد به ’مشت
’گلمه ، ’ورمِنِه جونم اِكَشم خاريسِه
مي كَجِس كافره و خين مسلمون اِخورِه
خين صد چي ’مو به ’اگردِن ِ ’زناريسِه
افسر ئي ’دهدَر طاووس نره چتراِزنه
وقتي ’ور سر بِكَشِه چيت قلمكاريِسه
گردِنم ، صورت چي ماه تو ديدن داره
شهدالله كه ناز ِ تو كِشيدن داره
خال ’ور كنج لَوِت ديدم واي خو ’گدنِه
نقطه هرجا كه غلط وَست مِكيدن داره
تو ’گدي هر چه دل ِ تنگِت اِخو وامو بگو
بشنو ايدوست كه شرح ’مو شِنيدن داره
دلم از عشق تو وابيد چو يك قطره خين
لرز لرزونه كه دي ِ ميل چكيدن داره
چو ’نو دنيا بِمو تنگه كه ندونم چه ’كنم
مرغ روحم ز تنم عزم پريدن داره
گو به فرهاد ز شيرين نه ’يو تقصير تونِه
عشق البته ’يونِه كوه بريدن داره
مِس مجنون كه به صحراي جنون پاوا كرد
چَشمِسَم كور ندونست ’دويدِن داره
’يو خو آبيد كه دالو به كِلاف ِ رِشتِن
يوسف گمشدنِه چشم خريدن داره
اول عشقه و افسر ز تو مايوس آبيد
باوجودي كه ’گدِن عشق رسيدِن داره